Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η δολοφονία της Ευτυχίας

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης Ήταν ένα μικρό κορίτσι χαρούμενο και γλυκό έπαιζε έξω με τις φίλες της κάθε μέρα γυρνούσε απ'το σχολείο και μίλαγε στη μαμά της της έλεγε πώς τα περνούσε καθώς εκείνη ετοίμαζε το φαγητό Ο μπαμπάς της μόλις ερχόταν από τη δουλειά την έπαιρνε αγκαλιά και της έδινε φιλιά και αυτή πάντα χαμογελούσε γλυκά τα βράδια πάντα και οι δύο γονείς ερχόντουσαν μαζί της έλεγαν ιστορίες για να κοιμηθεί «Σ'αγαπάω μαμά,Σ'αγαπάω μπαμπά» τους έλεγε κάθε βράδυ όμως την επόμενη μέρα η Ευτυχία ξύπνησε από ένα δυνατό θόρυβο άκουγε φωνές και ουρλιαχτά απ'έξω δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί και από ποιον ανοίγει την πόρτα του σπιτιού και βλέπει σπίτια γκρεμισμένα και αίματα παντού προσπαθούσε να βρει τους γονείς της,αλλά δεν ήταν πουθενά καθώς έκλαιγε και παραπατούσε τους βλέπει να κείτονται λίγο πιο κάτω «Μαμά,Μπαμπά,τι συμβαίνει;»ρωτάει η Ευτυχία Μα,κανένας από τους δύο δεν μπορούσε να μιλήσει και ενώ είχε πέσει η Ευτυχία κάτω και τους κοιτού...

Μαρία Κώτη: «Από μικρή κάθε φορά που έβλεπα πάλκο κάτι μου έκανε, ήθελα να ανέβω»

Μια γυναίκα που έχει προσφέρει πάρα πολλά στη μουσική, και που μπορεί να δώσει ακόμα περισσότερα σε νέους καλλιτέχνες. Η Μαρία Κώτη μας διηγήθηκε ιστορίες από το παρελθόν, και μας έδωσε τροφή για σκέψη για ζητήματα της επικαιρότητας, μιας και ανέκαθεν μέσα από την τέχνη της αναδείκνυε προβλήματα της κοινωνίας. Μια συνέντευξη που έγινε στο Ρέθυμνο, όπου ζει προς το παρόν η ίδια με την οικογένειά της. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφίες: Εύα Κρίκη Στη σελίδα σας στο Facebook είδαμε ότι το δισκογραφικό σας ντεμπούτο,έγινε με μέταλ μουσική.Πώς ήταν σαν εμπειρία για εσάς; Ήταν από τις ωραιότερες και σπουδαιότερες εμπειρίες. Μέταλ της δεκαετίας του '90, έπαιζα ακορντεόν και τραγουδούσα. Ήμουν frontwoman που λέμε στη μέταλ μουσική σκηνή και παίζαμε ένα υβρίδιο που είχε να κάνει με '90s ήχο και Doom Metal και με επιρροές μέχρι και το λαϊκό τραγούδι,το οποίο τραγουδούσα πάντα. Ξεκίνησα να τραγουδάω εδώ στο Ρέθυμνο ως φοιτήτρια, το 1994 ανέβηκα πρώτη φορά στο ...

Χρήστος Σαπουντζής: «Αυτό το σύστημα, ο καπιταλισμός, έχει δηλητήριο μέσα»

Συναντηθήκαμε στα Εξάρχεια με τον ηθοποιό Χρήστο Σαπουντζή και συζητήσαμε για θέατρο,πολιτική επικαιρότητα,κινηματογράφο,τηλεόραση. Mας είπε ακόμα πώς είναι να κάνεις παράσταση σε καφενείο! Η συζήτηση όμως δεν έμεινε μόνο εκεί. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφίες: Εύα Κρίκη Σε μια συνέντευξή σας στο παρελθόν,είχατε πει ότι δεν θα ξανακάνετε τηλεόραση. Θα θέλατε να μας πείτε γιατί; Όπως βλέπετε και εσείς,η τηλεόραση στην Ελλάδα έχει τελειώσει και οι προτάσεις που γίνονται δεν έχουν πλέον ενδιαφέρον. Δεν είναι μόνο αυτό βέβαια.Τα τελευταία χρόνια είχα πάρα πολλές ατυχίες λόγω της τηλεόρασης και έχασα πάρα πολλά λεφτά,λεφτά τα οποία πρόσφατα έμαθα ότι έχασα διαπαντός. Και αυτό είναι ένα πράγμα που με τράβηξε μακριά,γιατί ας μην γελιόμαστε,εγώ τηλεόραση έκανα καθαρά για οικονομικούς λόγους και η προβολή ή η αναγνωρισιμότητα που ήρθε δεν με ωφέλησε τόσο πολύ,δεν μου έδωσε δουλειές στο θέατρο τόσες πολλές και κυρίως γιατί η προσωπικότητά μου είχε χτιστεί μέσα στο θ...

Κωνσταντίνα Βιδαλάκη: «Θεωρώ ότι η κλασική μουσική μπορεί να προσφέρει πολύ δυνατές συγκινήσεις, στον κάθε ακροατή»

Πήγαμε μια βόλτα στα Χανιά και μιλήσαμε με την Κωνσταντίνα Βιδαλάκη για κλασική μουσική. Ξεκίνησε να κάνει μαθήματα πιάνου από όταν ήταν 5 χρονών και πήρε το δίπλωμα πιάνου στα 19 της, μας είπε τι είναι αυτό που προσφέρει η κλασική μουσική σε σχέση με τα άλλα είδη, τι πίεση υπάρχει στις πρόβες και άλλα πολλά. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφίες: Εύα Κρίκη Kάνεις μαθήματα πιάνου από όταν ήσουν 5 χρονών.Θυμάσαι πώς αισθανόσουν τότε; Θυμάμαι ότι μου άρεσε πολύ να πηγαίνω να κάνω μαθήματα. Αρχικά το πώς ξεκίνησα να παίζω πιάνο είναι μια πολύ ευτυχής συγκυρία,γιατί είχαμε μετακομίσει πρόσφατα σε ένα σπίτι και από πάνω μας έμενε μια κοπέλα που έπαιζε πιάνο και ετοιμαζόταν να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στο εξωτερικό. Αυτό που ακούγαμε άρεσε πάρα πολύ και στη μητέρα μου και σε εμένα και αποφασίσαμε να ξεκινήσω μαθήματα. Δηλαδή, εάν δεν μετακομίζαμε εκεί μπορεί και να μην ασχολούμουν ποτέ με το πιάνο. Θυμάμαι ότι ήμουν ενθουσιασμένη, ήθελα να παίζω, ήθελα να μελετάω ...

Συνέντευξη με την ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια Μάρω Γιαννάκη

Τι είναι η κατάθλιψη; Yπάρχει ταμπού στις μέρες μας, στο να ζητάει βοήθεια κάποιος από ειδικό για θέματα ψυχικής υγείας; Η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Μάρω Γιαννάκη μιλάει για πράγματα που θέλεις να ξέρεις. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφία: Ελένη Ψυχή Τι είναι ο ψυχολόγος και τι ο ψυχοθεραπευτής; Οι σπουδές του ψυχολόγου διαρκούν 4 έτη. Μόλις κάποιος τελειώσει τη σχολή του ψυχολόγου,μπορεί να έχει πάνω του το πτυχίο του ψυχολόγου,αλλά οι σπουδές του κατά βάση έγκειται στην μελέτη της συμπεριφοράς και της εγκεφαλικής συμπεριφοράς. Άρα συνδυάζει τα δεδομένα και της εγκεφαλικής λειτουργίας και της επίδρασης που έχουν αυτά πάνω στη συμπεριφορά. Αυτό είναι το πρώτο κομμάτι,το δεύτερο κομμάτι έγκειται στους περιβαλλοντικούς παράγοντες,δηλαδή πώς επηρεάζει το περιβάλλον τη συμπεριφορά ενός ατόμου. Επίσης μελετάει αυτά τα αποτελέσματα και τα εκθέτει χρόνο με τον χρόνο είτε από έρευνες είτε από συλλογή δεδομένων και φτιάχνει ένα αποτέλεσμα,μια έρευνα. Μετά από α...

Ελβίνα Μποτονάκη: «Για μένα το θέατρο είναι ζωή, είναι μαγεία»

Γνωρίστε την Ελβίνα Μποτονάκη, μια γυναίκα που αγωνίζεται, ελπίζει, ονειρεύεται. Ηθοποιός, δασκάλα θεατρικής αγωγής σε παιδιά,σκηνοθέτης και συγγραφέας θεάτρου. Έχει εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη σε παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης,όπως «Τερέζα Ρακέν» του Emil Zola, «Δέρμα στις φλόγες» του Guillem Clua,αλλά και σε άλλες. Έχει πάρει μέρος στη θεατρική παράσταση «Το Μπαμ»του Νικόλα Ανδρουλάκη. Το 2015 αποφασίζει να ιδρύσει τη θεατρική ομάδα Vagabond, να γράψει και να σκηνοθετήσει τη θεατρική παράσταση «Βασιλικώ Καρπώ» και το 2016 να γράψει και να σκηνοθετήσει το νικητήριο θεατρικό έργο σε διαγωνισμό πρωτότυπου θεατρικού έργου «SocialLies2078» στην Αθήνα. Και φυσικά,μας μίλησε για την πρώτη ταινία μικρού μήκους που έγραψε και σκηνοθέτησε τον Αύγουστο του 2016,την «Έρφοι», η οποία προκρίθηκε στο 40ο Διαγωνιστικό Φεστιβάλ ταινιών Δράμας. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφίες: Εύα Κρίκη Μπορείς να σκηνοθετήσεις,μπορείς να γράψεις,μπορείς να παίξεις,μπορείς να διδάξεις.Τ...

Άννα Γεωργίου: «Είναι σημαντικό να αγαπάς αυτό που κάνεις και κυρίως να ξέρεις γιατί το κάνεις»

Η φωτογράφος Άννα Γεωργίου μας εξηγεί πώς η τέχνη της φωτογραφίας μπορεί να γίνει ένας πολύ όμορφος τρόπος έκφρασης. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφία: Εύα Κρίκη Άννα,εάν μπει κάποιος στη σελίδα σου θα δει ότι φωτογραφίζεις κυρίως ανθρώπους.Και όχι τοπία ας πούμε ή κάτι άλλο.Γιατί; O άνθρωπος για εμένα έχει περισσότερο ενδιαφέρον,μου ταιριάζει ίσως περισσότερο να φωτογραφίζω ανθρώπους.Πιο πολύ με εμπνέουν οι άνθρωποι.Δεν έχω επιχειρήσει ιδιαίτερα να φωτογραφίσω αντικείμενα ή τη φύση ή οτιδήποτε άλλο,θα ήθελα να το επιχειρήσω κάποια στιγμή. Είδα ότι έχεις κάνει και μερικά αυτοπορτρέτα. Ναι η αλήθεια είναι ότι πιο εύκολα μου βγαίνουν τα αυτοπορτρέτα γιατί είναι αυτό ακριβώς που έχω στο μυαλό μου,είναι οι δικοί μου προβληματισμοί,είναι το μέσα μου,είναι οι στιγμές που θέλω να εκφραστώ.Μπορεί να έχει συμβεί κάτι και να είμαι θλιμμένη,μπορεί να έχει συμβεί κάτι και να είμαι χαρούμενη και οπότε είναι πιο εύκολο για μένα.Λέω ας πούμε σήμερα:<<Χμ,είμαι κά...