Η δολοφονία της Ευτυχίας

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης

Ήταν ένα μικρό κορίτσι χαρούμενο και γλυκό
έπαιζε έξω με τις φίλες της κάθε μέρα
γυρνούσε απ'το σχολείο και μίλαγε στη μαμά της
της έλεγε πώς τα περνούσε
καθώς εκείνη ετοίμαζε το φαγητό
Ο μπαμπάς της μόλις ερχόταν από τη δουλειά την έπαιρνε αγκαλιά
και της έδινε φιλιά
και αυτή πάντα χαμογελούσε γλυκά
τα βράδια πάντα και οι δύο γονείς ερχόντουσαν μαζί
της έλεγαν ιστορίες για να κοιμηθεί
«Σ'αγαπάω μαμά,Σ'αγαπάω μπαμπά» τους έλεγε κάθε βράδυ
όμως την επόμενη μέρα
η Ευτυχία ξύπνησε από ένα δυνατό θόρυβο
άκουγε φωνές και ουρλιαχτά απ'έξω
δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί και από ποιον
ανοίγει την πόρτα του σπιτιού και βλέπει σπίτια γκρεμισμένα και αίματα παντού
προσπαθούσε να βρει τους γονείς της,αλλά δεν ήταν πουθενά
καθώς έκλαιγε και παραπατούσε τους βλέπει να κείτονται λίγο πιο κάτω
«Μαμά,Μπαμπά,τι συμβαίνει;»ρωτάει η Ευτυχία
Μα,κανένας από τους δύο δεν μπορούσε να μιλήσει
και ενώ είχε πέσει η Ευτυχία κάτω και τους κοιτούσε σπαράζοντας στο κλάμα
σκάει μια βόμβα εκεί κοντά
και πριν καν το καταλάβει είχε βρεθεί στο έδαφος αιμόφυρτη
Την ώρα που στις ειδήσεις έλεγαν:«Αυτές οι χώρες επιτέθηκαν σε αυτήν την χώρα για να προστατευθούν από τους τρομοκράτες της»
Την ώρα που η Ευτυχία σιγά-σιγά ξεψυχούσε
Την ώρα που η Ευτυχία εξαφανιζόταν από τα χείλη των κατοίκων αυτής της χώρας
Την ώρα που κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους προσπαθούσαν να την βρουν
μπαίνοντας σε ένα καράβι και κυνηγώντας την όπου θα τους δεχτούν.

Ακολούθησε τον Γιώργο:
Instagram: @georgios__papadakis 
Facebook: @Georgios Papadakis 

Ακολούθησε τo blog μας:
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi