Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Ελλάδα: Η χώρα των πολιτικάντηδων

Γράφει ο  Γιώργος Παπαδάκης Ο θάνατος του μεγάλου ηγέτη,Φιντέλ Κάστρο,για κάποιους ήταν ένα λυπηρό γεγονός και για κάποιους ένα χαρμόσυνο. Μέσα σε όλο αυτό το χαμό που γινόταν στο διαδίκτυο,στην τηλεόραση,σ το ραδιόφωνο, στους δρόμους,είχες και τους πολιτικούς της Ελλάδας να δείχνουν...το «καλό» τους πρόσωπο όσον αφορά αυτό το γεγονός.Δηλαδή: Είχες τον Αλέξη Τσίπρα - ναι καλέ, τον αριστερό πρωθυπουργό μας- να δηλώνει μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Twitter:«Αντίο κομαντάτε. Ως την παντοτινή νίκη των λαών.» και στην συνέχεια τον Κυριάκο Μητσοτάκη -ναι καλέ,τον πολιτικό κρατούμενο- να δηλώνει: «Ο Φιντέλ Κάστρο υπήρξε αναμφίβολα μια ιστορική προσωπικότητα, σύμβολο της κουβανέζικης επανάστασης και μιας εποχής σκληρών διεθνών αντιπαραθέσεων που ανήκει πια στο παρελθόν. Η πορεία του επιβεβαίωσε ότι πρόοδος χωρίς οικονομική και πολιτική ελευθερία, δεν μπορεί να υπάρξει».Και τελειώνοντας, βγήκε και η Φώφη Γεννηματά -ναι καλέ,η σοσιαλίστρια- για να πει μέσω του προσωπικού της λογ...

Έχιδνες σε οθόνες

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης,φοιτητής του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παν/μίου Κρήτης Στις 22/11/16 ο Πέτρος Κωστόπουλος στην εκπομπή του <<Βράδυ με τον Πέτρο Κωστόπουλο>>,έκανε για άλλη μια φορά αυτό που έκαναν πάντοτε άλλωστε τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε.: Νομιμοποίηση ενός ναζιστικού μορφώματος.Καλεσμένος του ήταν ο Στηβ Γιαντζόγλου (εντυπωσιακό;).Η αλήθεια είναι ότι τώρα έγινε πιο διακριτικά.Τι εννοούμε; Αν αναζητήσει κανείς στο Youtube την εκπομπή,θα δει πόσο καλοστημένα έγιναν όλα,πόσο <<ωραία>> γινόταν ένας δήθεν διάλογος.Θα πει κανείς πως δεν εντυπωσιάζεται από αυτό καθώς ανέκαθεν ο φασισμός ήταν όπλο της αστικής τάξης,όπλο του συστήματος,από την εποχή του Χίτλερ όταν έκανε το πραξικόπημα και οι Δικαστές ήταν... ας το πούμε ευνοϊκοί μαζί του,μέχρι και την διορισμένη Κυβέρνηση Μεταξά από το Λαϊκό Κόμμα ( η Νέα Δημοκρατία της εποχής) και το Κόμμα των Φιλελεύθερων ( το ΠΑΣΟΚ της εποχής).Ας δούμε όμως κάποια πράγματα ακόμα.  Από την μία έβλεπες τον Κωστόπουλο...

Συνέντευξη: Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος

*Τα ονόματα των ανθρώπων που μας μίλησαν δε θα δημοσιευθούν.Όσοι προσφέρθηκαν να μας μιλήσουν το έκαναν εκ μέρους ολόκληρης της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης  Τι είναι το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος και ποιος πήρε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία του; Συνεντευξιαζόμενοι: <<Σπάρτακος>> είναι το δίκτυο των ελεύθερων φαντάρων που μπορούν με το θάρρος τους και τους αγώνες τους να πετυχαίνουν νίκες και να αποτελούν πρωτοπόρο κομμάτι του αντιπολεμικού και του νεολαΐστικου κινήματος.Σχηματίστηκε από ανθρώπους που βίωσαν του παραλόγου τη θητεία στη δεκαετία του '90 και δοκίμασαν την αγωνιστική λογική που βάζει μπροστά τις ανάγκες και τα δικαιώματα της στρατευμένης νεολαίας.  Το εγχείρημα πήρε σοβαρά υπόψη τα κινήματα των στρατευμένων στις αρχές του '80.Έκανε όμως νέα τομή όταν ωρίμασαν οι συνθήκες στην επαναστατική αριστερά που είδε τη συνολική εικόνα.Τα όρια πολέμου και ειρήνης θολώνο...

Ο ξένος είναι μέσα-κι όχι δίπλα-μας

Γράφει η Τσαμπίκα Βασιλειάδη,ποιήτρια-αρθρογράφος Τι πάει να πει ξένος; Ρωτώ εγώ. Ξένος είναι αυτός που γεννήθηκε σε άλλη πόλη, χώρα, ήπειρο; Ή μήπως σε άλλη γειτονιά, στο δίπλα σπίτι; Ξένος είναι και ο εαυτός μου, αυτός που δεν κατανοώ και δεν μου ταιριάζει. Και τότε φοβάμαι. Ξενοφοβία. Σε μπέρδεψα μάλλον. «Ξενοφοβία» είναι η λέξη που χρησιμοποιούν κάποιοι για να εκφράσουν την ανεξήγητη και άλογη φοβία που έχουν για άτομα που τυχαία γεννήθηκαν σε άλλο τόπο, μιλούν διαφορετική γλώσσα και πολύ πιθανόν ζουν με διαφορετικό τρόπο και νοοτροπία. Λοιπόν; Εγώ δεν καταλαβαίνω. Δεν ανήκουμε όλοι στο ίδιο είδος; Δεν έχουμε όλοι τις ίδιες βασικές ανάγκες και συναισθήματα; Δεν αγαπούν αυτοί οι «άλλοι»; Δεν πονάνε; Ή εμείς; Εμείς τι είμαστε για εκείνους; «Ξένοι» κι εμείς; Ναι πιθανότατα. Πολλές ερωτήσεις. Κι εσύ που υποστηρίζεις  την λογική αυτής της νοοτροπίας, εξήγησε μου. Γιατί να θεωρήσω ξένο κάποιον που γεννήθηκε σε άλλο τόπο; Κι όλα αυτά τα πρόσωπα που συναντώ καθημερινά δί...

Συνέντευξη με τον Πάνο Ζάχαρη

* Ο Πάνος Ζάχαρης είναι πολιτικός γελοιογράφος στην εφημερίδα << Το Ποντίκι>> και στο ηλεκτρονικό περιοδικό <<Ατέχνως>>.Παράλληλα ασχολείται με την δημιουργία κόμιξ. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος A. Παπαδάκης   Ασχολείσαι με σκίτσα,γελοιογραφίες,σατιρικά φωτομοντάζ...Πότε και πως πήρες αυτή την απόφαση;  Η δουλειά μου δεν είναι μία δουλειά η οποία σου προκύπτει τυχαία.Μεγάλωσα σε ένα εξαιρετικά πολιτικοποιημένο οικογενειακό περιβάλλον και παράλληλα από μικρός αγαπούσα την ζωγραφική,τα κόμιξ,αλλά και την γελοιογραφία η οποία έμπαινε στο σπίτι μέσω των εφημερίδων και των λευκωμάτων.Από τα μαθητικά μου χρόνια δημιουργούσα σκίτσα που σατίριζαν τις καταστάσεις που ζούσα στο σχολείο,το φροντιστήριο κλπ.Ως φοιτητής στη Φιλοσοφική άρχισα να δημοσιεύω και <<καθαρά>> πολιτικά σκίτσα στον <<Οδηγητή>>.Δεν είχα σκεφτεί ως τότε ότι θα μπορούσα να ζήσω από αυτό.  Διαπίστωσα ότι τα σκίτσα μου άρεσαν και είχαν αποδοχή οπότε αποφάσισα...

Διαφήμιση: γένους θηλυκού

Γράφει η Τσαμπίκα Βασιλειάδη,ποιήτρια-αρθρογράφος Γεννιέσαι γυναίκα. Ροζ πεταλουδίτσες, ροζ κρεβατάκια, παιχνιδάκια. Ροζ σκέψεις και συναισθήματα. Μεγαλώνεις, σκέφτεσαι και ονειρεύεσαι μέσα από τα μάτια του λοιπού κόσμου. Μαθαίνεις να υπηρετείς την ομορφιά, ξέροντας μια μέρα πως θα στο ξεπληρώσει.   Η κοινωνία-η μεγάλη μας μάνα-σε παρακολουθεί στενά κι αν κάνεις κάποιο βήμα έξω από τον δρόμο που σου επιβλήθηκε θα το πληρώσεις ακριβά. Απομόνωση, κοροϊδία. Να είσαι το πρότυπο ομορφιάς όπως αρμόζει σωστά σε μια κυρία. Αλλιώς δεν είσαι χρήσιμη. Το νέο όπλο τους όπλο οι διαφημίσεις, εκείνοι ξέρουν. Παίρνουν την γυναίκα-την ιδέα της-απομονώνουν την απαλή και όμορφη της φύση από την ανθρώπινη, την φθαρτή, την ζωντανή. Αντικειμενοποίηση. Ποντάροντας σε σένα-σε κάθε εσένα- που θαμπωμένος από τις σειρήνες θα προβεί σε αγορά.   «Να κερδίσουμε τις γυναίκες φίλε μου, θέλω κι εγώ μια τέτοια!» Ε ναι αφού το αποφάσισες ποια είμαι εγώ να σου φέρω αντίρρηση; Η γυναίκα ...

Συνέντευξη με τη Δέσποινα Κουτσούμπα

* Η Δέσποινα Κουτσούμπα είναι μέλος του Π.Σ. της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Συνέντευξη-Επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης  Ο κόσμος έχει απογοητευθεί πλήρως. Πολύς κόσμος ακούει τoν όρο ''Αριστερά'' και είναι αρκετά καχύποπτος και προβληματισμένος. Ακόμα και πολλοί νέοι δεν πιστεύουν πλέον ότι μπορεί να αλλάξει κάτι. Τι έχεις να πεις για αυτό; Το γεγονός ότι δεν πιστεύουν πλέον ότι μπορεί να αλλάξει κάτι,σημαίνει ότι στήριξαν τις ελπίδες τους κάπου,πίστεψαν σε κάτι. Η αλήθεια είναι ότι η τελευταία 5ετία δεν ήταν εύκολη ούτε για εμάς με τις συνέπειες των μνημονίων, αλλά ούτε και για το ίδιο το σύστημα,γιατί υπήρξαν μεγάλοι κληδωνισμοί.Οι μεγάλες απεργίες του '10,το κίνημα των πλατειών το '11-που υπήρξε μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας σε αυτό,και τότε αυτοί οι άνθρωποι που συμμετείχαν πίστεψαν πως θα αλλάξουν την κατάσταση μέσα από το κίνημα. Στην συνέχεια ήρθε η «Ελπίδα» του ΣΥΡΙΖΑ,που μπορεί εγώ να ήξερα ότι ήταν φρούδα,αλλά ο κόσμος πίστεψε πραγματικά σε μία αλλαγή μέσω το...