Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έχιδνες σε οθόνες

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης,φοιτητής του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παν/μίου Κρήτης


Στις 22/11/16 ο Πέτρος Κωστόπουλος στην εκπομπή του <<Βράδυ με τον Πέτρο Κωστόπουλο>>,έκανε για άλλη μια φορά αυτό που έκαναν πάντοτε άλλωστε τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε.: Νομιμοποίηση ενός ναζιστικού μορφώματος.Καλεσμένος του ήταν ο Στηβ Γιαντζόγλου (εντυπωσιακό;).Η αλήθεια είναι ότι τώρα έγινε πιο διακριτικά.Τι εννοούμε; Αν αναζητήσει κανείς στο Youtube την εκπομπή,θα δει πόσο καλοστημένα έγιναν όλα,πόσο <<ωραία>> γινόταν ένας δήθεν διάλογος.Θα πει κανείς πως δεν εντυπωσιάζεται από αυτό καθώς ανέκαθεν ο φασισμός ήταν όπλο της αστικής τάξης,όπλο του συστήματος,από την εποχή του Χίτλερ όταν έκανε το πραξικόπημα και οι Δικαστές ήταν... ας το πούμε ευνοϊκοί μαζί του,μέχρι και την διορισμένη Κυβέρνηση Μεταξά από το Λαϊκό Κόμμα ( η Νέα Δημοκρατία της εποχής) και το Κόμμα των Φιλελεύθερων ( το ΠΑΣΟΚ της εποχής).Ας δούμε όμως κάποια πράγματα ακόμα.
 Από την μία έβλεπες τον Κωστόπουλο να λέει ότι είναι κακό να είσαι ναζί,ότι η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν ξεκάθαρα δολοφονία για πολιτικούς λόγους,και από την άλλη είχες τον Στηβ Γιαντζόγλου να προσπαθεί με κάθε τρόπο αυτό να το υποβαθμίσει! Δεν έγινε και τίποτα! μια προπαγάνδα είναι που γίνεται εις βάρος της Χρυσής Αυγής! Μιλάμε για τον τύπο,του οποίου η μητέρα είναι Εβραία,προέρχεται από οικογένεια μεταναστών και στηρίζει Χρυσή Αυγή.Ούτε σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας δεν θα το έβλεπες αυτό,και ναι αυτό είναι το μόνο σίγουρο.Συνεχίζει να σου λέει (ο Στηβ) ότι είναι εθνικιστής,και ότι για τον ρατσισμό των μαύρων εις βάρος των λευκών δεν λέμε τίποτα.Αυτό που ξέχασε να αναφέρει βέβαια ο κυρ Στηβ είναι ότι πάντοτε οι μαύροι ήταν αυτοί που βίωναν την οποιαδήποτε μορφή βίας και δη στην Αμερική-μιας και προέρχεται από εκεί- μην πάμε στο μακρινό παρελθόν που υπήρχε δουλεία...ας πούμε μόνο ότι και τώρα εάν είσαι μαύρος στην Αμερική συνεχώς αισθάνεσαι ότι η ζωή σου είναι πολύ πιθανό να βρίσκεται σε κίνδυνο-τον όποιο κίνδυνο.Οπότε όπως όλοι καταλαβαίνουμε το <<ξέπλυμα>> των ναζί δεν έχει σταματημό.










Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηθεοδοσίου: «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής.» .

 «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής. Κι εγώ θα πω ότι δεν είναι λογικό το 70% να δηλώνει τόσο μικρά εισοδήματα. Αλλά μια οριζόντια πολιτική πάντα είναι άδικη. Από αυτούς πρέπει να κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα» τόνισε ο κ.Χατζηθεοδοσίου Σχολιάζοντας την απάντηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν μπορεί να παίρνει ο εργοδότης λιγότερα χρήματα από τον εργαζόμενο», απάντησε πως «οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όλες αυτές οι επιχειρήσεις όπου ουσιαστικά εργοδότης και εργαζόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ουσιαστικά είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχει εργαζόμενο η επιχείρηση. Το πρώτο επιχείρημα που ακούγεται δεν υπάρχει. Αυτός ο “επιχειρηματίας”, του εαυτού του εργαζόμενος και εργοδότης, είναι πρόσωπα που ταυτίζονται. Είναι πιθανό να έχει εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Γιατί φαίνεται περίεργο; Μετά την περίοδο των μνημονίων, της πανδημίας, της ενεργειακής κρίσης, έχουμε τέτοια φαινόμενα, ιδιαίτερα στην περιφέρεια». «Τι κερδίζει βασικά η κυβέρνηση με αυτό το ν...

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράφει η Ελεονώρα Κοτρώζου Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη, Είχα μέσα μου μια λίμνη από ελπίδες, ελπίδες πως υπάρχεις. Δυστυχώς αυτή η λίμνη στέρεψε· και όσο σου γράφω αυτό εδώ το τελευταίο γράμμα, εξατμίζεται και η τελευταία της σταγόνα. Η πίστη σε σένα κουράστηκε να μάχεται και πλέον αποσύρεται. Κλείνοντας μια ακόμη δεκαετία, πάει πια να αναπαυθεί. Ετούτο εδώ λοιπόν το αποχαιρετιστήριο γράμμα, σου το στέλνω για να σου πω πόσο με έχει κουράσει, απογοητεύσει και πληγώσει, να πιστεύω σε κάτι μαγικό ως και την τελευταία στιγμή. Μέχρι να καταλάβω πως εκείνος που έβαζε το δώρο μου κάτω  από το δέντρο κάθε φορά που ξημέρωναν Χριστούγεννα δεν ήσουν εσύ, αλλά ο μπαμπάς μου, έκανα οτιδήποτε περνούσε από το χέρι μου για να σε δω. Έμενα άγρυπνη μέχρι αργά και κρυφοκοιτούσα από τη μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου μου. Περίμενα· περίμενα πολύ. Ώσπου τα ανυπόμονα παιδικά μου μάτια έκλειναν από την κούραση· και φυσικά λίγες ώρες αργότερα, ξυπνούσα στεναχωρημένη που για ακόμη μια χρονιά δεν σε συν...

Το θέατρο στη νύχτα

Γράφει η Χριστίνα Μαλιαρίτη Τα πράγματα ήταν έτσι από πάντα, όσα έβλεπα πιο πολύ με άγγιζαν παρά με κοίταζαν. Στην πόλη ήταν νύχτα, πάντα μου έλεγε η μάνα μου να μην τριγυρίζω νύχτα αλλά και τι κατάλαβα μέχρι τώρα που τριγύριζα με το φως; Ο κόσμος μου έδειχνε το σκληρό του πρόσωπο, αυτό που προσφέρει η ξεκούραση της νύχτας, αυτή η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά που γεννιέται στους ανθρώπους με τον ύπνο. Αυτές είναι που γεννούν στους ανθρώπους -μαζί με άλλα- την υπεροψία που κι αυτή με την σειρά της γεννά την κακία. Γεννιέται, λοιπόν, κι αυτή με τον ύπνο, άλλος ένας κρίκος αυτής της τόσο τρομακτικής αλυσίδας. Ο ύπνος ξεκουράζει κι είσαι έπειτα έτοιμος και πανέτοιμος να πατήσεις, να σπρώξεις, ν' αποστρέψεις, να πληγώσεις. Όσα πρέπει να κάνεις δηλαδή για να μην σε καταπιούν. Την νύχτα όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι ήταν καλύτεροι την νύχτα, ήταν γλυκείς και μαλακοί, δύο πράγματα που βρίσκεις μονάχα σε κουρασμένα μάτια. Περπάταγα στην νυχτερινή Αθήνα, ένα θέατρο σχόλ...