Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Καταραμένες γραμμές

Γράφει ο Θάνος Ι. Κουλουβάκης Καλησπέρα. Εγώ δε γεννήθηκα εδώ, ούτε μεγάλωσα εδώ· ούτε ξέρω πως βρέθηκα να ζω σ' αυτή την πόλη και ν' αναζητώ μια ανθρώπους και μια εσένα. Δεν ξέρω πώς βρέθηκα σ' αυτή τη γειτονιά να καπνίζω και να παρακαλάω για πρόωρους θανάτους και αιώνιους έρωτες. Καλησπέρα. Χτες το βράδυ που βγήκαμε και τα ήπιαμε, μέχρι που ζαλίστηκες, ήθελα να σου δώσω ένα φιλί και να μη σε αφήσω να φύγεις. Όμως και φιλιά ξέχασα να δίνω και να σου μιλώ ντόμπρα ξέχασα και να σ' αγαπάω ξέχασα και να μ' αγαπώ. Όμως πιο πολύ έχω ξεχάσει πώς είναι να ηδονίζεται κανείς σ' αυτή την άρρωστα μονότονη πόλη, που όλο μάς διαλύει τα όνειρα και μας πουλάει παραμύθια για καλύτερες ζωές που δεν έρχονται ποτέ. Καλησπέρα. Η καρδιά μου δεν αντέχει τις διαταγές και τις απαιτήσεις· χάνω τις ιδέες. Με μπουκώνουν, τα τσογλάνια, με αγένεια για να μην εκτιμώ ούτε τον εαυτό μου, ούτε και κανέναν άλλο. Το κεφάλι μου πονάει από το θόρυβο το...

Σκοτεινή saga (Μάκης Συνοδινός, εκδ. πατάκη)

Βιβλιοπρόταση από τη Βάσω Κωνσταντινίδου Τι είναι αυτό που, σε έναν νοητό χάρτη, θα ένωνε το υπερώο ενός ψυχιατρείου, δύο σπίτια που εγκαταλείφθηκαν άρον άρον σε Αθήνα και Παρίσι κι ένα πατρικό στην Πάτρα; Μα φυσικά, το κουβάρι της ιστορίας των αδελφών Μορτάλη, των οποίων τόσο το επώνυμο όσο και το ιστορικό, κλωθογυρίζει  τον θάνατο. Η Οινόη και η Γορτυνία, δίδυμες αδελφές, βρίσκονται μπροστά σε μία πρόκληση. Να θυμηθεί ξανά η άρρωστη Οινόη ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της, το οποίο φαίνεται να έχει διαγραφεί από τη μνήμη της. Καθώς λοιπόν οι αδελφές ρίχνονται στη «δουλειά», μαθαίνουμε την ιστορία των Μορτάληδων και των Δέθ, των προγόνων τους. Το γενεαλογικό αυτό δέντρο όμως, εκτός από τις συμπτώσεις και συγκυρίες που φιλοξενεί στις ρίζες του, κρύβει μυστικά και ψέματα. Κι είναι τέτοια η δυσωδία των μυστικών αυτών που, καθώς γίνονται γνωστά στην Οινόη, φανερώνεται το μεγαλείο των λάθος επιλογών και των ανθρώπινων παθών. Δυστυχώς όμως, ουδείς εξαιρετέος της πλάνης στη ...

Συνέντευξη με αφορμή τις παραστάσεις «Κάθαρσις_Δοκιμή 1» & «Κάθαρσις_Δοκιμή 2»

«Με κείμενα, που ξυπνούν προσωπικά ζητήματα και γεγονότα πραγματικά, αναζητούμε τι μας κρατάει μακρυά από την Αλήθεια μας και την επίγνωση της Ύπαρξης». Η Κωνσταντίνα Γιασεμίδου, η Κωνσταντίνα Χαβάκη και η Ελένη Δάγκα μίλησαν στη Δημοσιογραφική αναταραχή για «Kάθαρσις_Δοκιμή 1» και «Kάθαρσις_Δοκιμή 2». Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφίες: Ιωάννα Καταραχιά         Ελένη εμείς τα έχουμε ξαναπεί, οπότε θα θέλαμε αρχικά Κωνσταντίνα και Κωνσταντίνα να μας πείτε πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το θέατρο... Κ. Γ. : Εγώ τελείωσα τη Δραματική σχολή Αρχή, δουλεύω από τότε που τέλειωσα. Το 2011 δημιούργησα μαζί με άλλους τρεις ανθρώπους τη καλλιτεχνική ομάδα nomades artcore. Βασικός στόχος της ομάδας είναι πρώτα να μετακινούμαστε εντός και εκτός Ελλάδας, έπειτα να κάνουμε projects στους τόπους αυτούς και να συλλέγουμε πληροφορίες από τόπο σε τόπο όπως κάνανε κάποτε και οι νομαδικές φυλές. Μέχρι στιγμής έχουμε δραστηριοποιηθεί μόν...

Οι τηλεφωνήτριες

Γράφει η Σίσσυ Λάλλου Η συνδρομητική φόρμα της Netflix έχει γίνει τρόπος ζωής για μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Πλήθος ταινιών και σειρών μπορούν να προσφέρουν απλόχερα ψυχαγωγία καλύπτοντας τα γούστα ακόμα και του πιο απαιτητικού θεατή. Έτσι λοιπόν, καθώς έψαχνα άλλη μια σειρά για να αρχίσω έναν ακόμη μαραθώνιο έπεσα πάνω στο Las chicas de cable ή αλλιώς οι τηλεφωνήτριες.  Μια σειρά άκρως φεμινιστική με την ιστορία της να διαδραματίζεται το 1929 στην Ισπανία. Ο πρώτος ουρανοξύστης στην Μαδρίτη είναι γεγονός και στεγάζει τα γραφεία του πρώτου τηλεφωνικού κέντρου της χώρας. Εκεί οι τέσσερις πρωταγωνίστριες Λίντια/Άλμπα, Καρλότα, Μάργα και Άνχελες γνωρίζονται καθώς πιάνουν θέση εργασίας ως τηλεφωνήτριες που μεταβιβάζουν κλήσεις από το τηλεφωνικό  κέντρο στο άτομο με το οποίο ενδιαφερόταν κάποιος να επικοινωνήσει. Ο θεατής παρακολουθεί τέσσερις διαφορετικές γυναικείες προσωπικότητες, η κάθε μια με τη δική της ιστορία να μάχονται καθημερινά για τη θέση τους στην καταπιεστική κοι...

Το θέατρο στη νύχτα

Γράφει η Χριστίνα Μαλιαρίτη Τα πράγματα ήταν έτσι από πάντα, όσα έβλεπα πιο πολύ με άγγιζαν παρά με κοίταζαν. Στην πόλη ήταν νύχτα, πάντα μου έλεγε η μάνα μου να μην τριγυρίζω νύχτα αλλά και τι κατάλαβα μέχρι τώρα που τριγύριζα με το φως; Ο κόσμος μου έδειχνε το σκληρό του πρόσωπο, αυτό που προσφέρει η ξεκούραση της νύχτας, αυτή η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά που γεννιέται στους ανθρώπους με τον ύπνο. Αυτές είναι που γεννούν στους ανθρώπους -μαζί με άλλα- την υπεροψία που κι αυτή με την σειρά της γεννά την κακία. Γεννιέται, λοιπόν, κι αυτή με τον ύπνο, άλλος ένας κρίκος αυτής της τόσο τρομακτικής αλυσίδας. Ο ύπνος ξεκουράζει κι είσαι έπειτα έτοιμος και πανέτοιμος να πατήσεις, να σπρώξεις, ν' αποστρέψεις, να πληγώσεις. Όσα πρέπει να κάνεις δηλαδή για να μην σε καταπιούν. Την νύχτα όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι ήταν καλύτεροι την νύχτα, ήταν γλυκείς και μαλακοί, δύο πράγματα που βρίσκεις μονάχα σε κουρασμένα μάτια. Περπάταγα στην νυχτερινή Αθήνα, ένα θέατρο σχόλ...

Άτιτλο.

Γράφει ο Αλέξανδρος Παπαδοκωνσταντάκης Bράδυ είναι, όταν η ψυχή, με λιγοψυχία ξερνάει ένα εσμό σκέψεων βλαβερών. Βράδυ είναι όταν το μυαλό ουρλιάζει, από τις δυσεπούλωτες πληγές που αρνείται να καταδεκτεί. Ο ήλιος ψηλότερα θα ανέβει, σαν ανάψουμε το φάρο μας, και θαρραλέα κοιτάξουμε για το επόμενο ψαροκάϊκο που μια κοπελοπούλα φωτεινή θα μας ταξιδέψει κρατώντας νυχτολούλουδα. Ακολούθησε τον Αλέξανδρο: Facebook: @Αλέξανδρος Παπαδοκωνσταντάκης Instagram: @alexandros_pap15 Ακολούθησε το blog μας: Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή Instagram: @dimosiografiki_anataraxi

O Κόσμος μας

Γράφει η Σίσσυ Λάλλου Ο Κόσμος μας! Σου είπα ρε παιδί μου, δεν μου αρέσει το λάχανο. Κι όμως, το μαγειρεύω με τον ίδιο τρόπο. Την ντουλάπα, την θέλω μέσα στην ακαταστασία. Κι όμως, όλα είναι πλήρως εναρμονισμένα, όπως είπε εκείνη. Τα ξενύχτια  τα αγαπώ, αλλά πριν τις δώδεκα, έχω τον ίδιο κόμπο στο στομάχι με εκείνη. Γιατί εκείνη, Ξέρει Ότι μισώ το λάχανο. Δεν μ'αρέσει Να συμμαζεύω. Και παρόλο, που θα ήθελε να είμαι σπίτι, ξενυχτά ράβοντας στοργικά το μαύρο κουμπί. Αμοιβαία τα αισθήματα Γόρδιος δεσμός η σχέση, αλλά είναι Η μητέρα μου Η μητέρα σου Ο κόσμος μας! Ακολούθησε τη Σίσσυ: Facebook: @Sissi Lallou Instagram: @sissilallou Ακολούθησε το blog μας: Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή Instagram: @dimosiografiki_anataraxi