Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι τηλεφωνήτριες

Γράφει η Σίσσυ Λάλλου


Η συνδρομητική φόρμα της Netflix έχει γίνει τρόπος ζωής για μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Πλήθος ταινιών και σειρών μπορούν να προσφέρουν απλόχερα ψυχαγωγία καλύπτοντας τα γούστα ακόμα και του πιο απαιτητικού θεατή. Έτσι λοιπόν, καθώς έψαχνα άλλη μια σειρά για να αρχίσω έναν ακόμη μαραθώνιο έπεσα πάνω στο Las chicas de cable ή αλλιώς οι τηλεφωνήτριες. 

Μια σειρά άκρως φεμινιστική με την ιστορία της να διαδραματίζεται το 1929 στην Ισπανία. Ο πρώτος ουρανοξύστης στην Μαδρίτη είναι γεγονός και στεγάζει τα γραφεία του πρώτου τηλεφωνικού κέντρου της χώρας. Εκεί οι τέσσερις πρωταγωνίστριες Λίντια/Άλμπα, Καρλότα, Μάργα και Άνχελες γνωρίζονται καθώς πιάνουν θέση εργασίας ως τηλεφωνήτριες που μεταβιβάζουν κλήσεις από το τηλεφωνικό  κέντρο στο άτομο με το οποίο ενδιαφερόταν κάποιος να επικοινωνήσει.

Ο θεατής παρακολουθεί τέσσερις διαφορετικές γυναικείες προσωπικότητες, η κάθε μια με τη δική της ιστορία να μάχονται καθημερινά για τη θέση τους στην καταπιεστική κοινωνία του Μεσοπολέμου. Ανάμεσά τους θα δημιουργηθεί ο υπέροχος και ιερός δεσμός της φιλίας και θα πάνε κόντρα στην ιδεολογία της εποχής που θέλει τις γυναίκες υποταγμένες στα ασφυκτικά στερεότυπα. Παράλληλα, ο σκηνοθέτης μας δίνει μια πιστή αναπαράσταση της δεκαετίας του 1920 μακριά από τις πρώτες άσχημες ασπρόμαυρες φωτογραφίες που έχουμε αποκτήσει ως κληρονομιά. Εδώ κυριαρχεί το φως, η ιδεολογία των flapper girls με τα κοντά μαλλιά, τα λαμπερά και ταυτόχρονα κομψά φορέματα, χορεύουν σε ρυθμούς τζαζ μουσικής καπνίζοντας σε δημόσιο χώρο. Όλα τα παραπάνω συνετέλεσαν το νέος είδος γυναίκας που αναδείχθηκε την περίοδο εκείνη και η στάση ζωής της αποτέλεσε τρόπος διαμαρτυρίας στον συντηρητισμό των προηγούμενων χρόνων.

Οι τηλεφωνήτριες, πρόκειται για μια σειρά που αξίζει να δει κάποιος καθώς τα μηνύματα, ιδίως τα αρνητικά δυστυχώς, που στέλνει για τον αγώνα των γυναικών στην κοινωνία, παραμένουν διαχρονικά. Γάμος, ενδοοικογενειακή βία, υποταγή στα καταπιεστικά πατριαρχικά πρότυπα και ερωτικές σχέσεις σε μια περίοδο όπου οι σουφραζέτες συγκεντρώνονται κρυφά προκειμένου το γυναικείο φύλο να έχει μια αξιοπρεπή θέση στον κόσμο. Η σειρά αποτελεί από τις πρώτες ισπανικές που έχει φιλοξενήσει η πλατφόρμα Netflix και προς το παρόν έχει φτάσει στον τέταρτο κύκλο.


Ακολούθησε τη Σίσσυ:
Facebook: @Sissi Lallou
Instagram: @sissilallou

Ακολούθησε το blog μας:
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηθεοδοσίου: «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής.» .

 «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής. Κι εγώ θα πω ότι δεν είναι λογικό το 70% να δηλώνει τόσο μικρά εισοδήματα. Αλλά μια οριζόντια πολιτική πάντα είναι άδικη. Από αυτούς πρέπει να κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα» τόνισε ο κ.Χατζηθεοδοσίου Σχολιάζοντας την απάντηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν μπορεί να παίρνει ο εργοδότης λιγότερα χρήματα από τον εργαζόμενο», απάντησε πως «οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όλες αυτές οι επιχειρήσεις όπου ουσιαστικά εργοδότης και εργαζόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ουσιαστικά είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχει εργαζόμενο η επιχείρηση. Το πρώτο επιχείρημα που ακούγεται δεν υπάρχει. Αυτός ο “επιχειρηματίας”, του εαυτού του εργαζόμενος και εργοδότης, είναι πρόσωπα που ταυτίζονται. Είναι πιθανό να έχει εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Γιατί φαίνεται περίεργο; Μετά την περίοδο των μνημονίων, της πανδημίας, της ενεργειακής κρίσης, έχουμε τέτοια φαινόμενα, ιδιαίτερα στην περιφέρεια». «Τι κερδίζει βασικά η κυβέρνηση με αυτό το ν...

Ελβίνα Μποτονάκη: «Για μένα το θέατρο είναι ζωή, είναι μαγεία»

Γνωρίστε την Ελβίνα Μποτονάκη, μια γυναίκα που αγωνίζεται, ελπίζει, ονειρεύεται. Ηθοποιός, δασκάλα θεατρικής αγωγής σε παιδιά,σκηνοθέτης και συγγραφέας θεάτρου. Έχει εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη σε παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης,όπως «Τερέζα Ρακέν» του Emil Zola, «Δέρμα στις φλόγες» του Guillem Clua,αλλά και σε άλλες. Έχει πάρει μέρος στη θεατρική παράσταση «Το Μπαμ»του Νικόλα Ανδρουλάκη. Το 2015 αποφασίζει να ιδρύσει τη θεατρική ομάδα Vagabond, να γράψει και να σκηνοθετήσει τη θεατρική παράσταση «Βασιλικώ Καρπώ» και το 2016 να γράψει και να σκηνοθετήσει το νικητήριο θεατρικό έργο σε διαγωνισμό πρωτότυπου θεατρικού έργου «SocialLies2078» στην Αθήνα. Και φυσικά,μας μίλησε για την πρώτη ταινία μικρού μήκους που έγραψε και σκηνοθέτησε τον Αύγουστο του 2016,την «Έρφοι», η οποία προκρίθηκε στο 40ο Διαγωνιστικό Φεστιβάλ ταινιών Δράμας. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφίες: Εύα Κρίκη Μπορείς να σκηνοθετήσεις,μπορείς να γράψεις,μπορείς να παίξεις,μπορείς να διδάξεις.Τ...

«Κρίση πανικού! Το καλύτερο δώρο που έχω λάβει στη ζωή μου!»

Γράφει η Ελβίνα Μποτονάκη, συγγραφέας και σκηνοθέτρια Το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν έρχεσαι αντιμέτωπος πρώτη φορά με μια κρίση πανικού είναι:<< Πεθαίνω, σβήνω, χάνομαι! >>, << Αυτό ήταν, ήρθε το τέλος μου! >>, << Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες! >>. Τελικά όμως κάπως επιβίωσες! Γιατί στην πραγματικότητα η κρίση πανικού δεν ήρθε για να σε σκοτώσει.Τουναντίον. Ήρθε για να σε σώσει!  Υπήρχαν πάντα αυτές οι φορές. Οι φορές που προσωπικά ονόμαζα ''ορισμένες φορές'' ή ''μερικές φορές''. '' Ορισμένες φορές'' λοιπόν, ενώ όλα έδειχναν στη ζωή μου να έχουν πάρει το δρόμο τους και να έχω αυτά που φαινομενικά επιθυμούσα, ξυπνούσα ένα πρωί και χωρίς προφανή λόγο...δεν ήμουν καλά! Δεν είχα όρεξη να βγω. Αργότερα δεν είχα όρεξη να φάω! Έπειτα δεν είχα όρεξη να δουλέψω! Ακατάσχετες, θλιβερές και απογοητευτικές σκέψεις καταλάμβαναν το νου μου, από τις οποίες δεν μπορούσα να βγάλ...