Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκοτεινή saga (Μάκης Συνοδινός, εκδ. πατάκη)


Βιβλιοπρόταση από τη Βάσω Κωνσταντινίδου


Τι είναι αυτό που, σε έναν νοητό χάρτη, θα ένωνε το υπερώο ενός ψυχιατρείου, δύο σπίτια που εγκαταλείφθηκαν άρον άρον σε Αθήνα και Παρίσι κι ένα πατρικό στην Πάτρα;

Μα φυσικά, το κουβάρι της ιστορίας των αδελφών Μορτάλη, των οποίων τόσο το επώνυμο όσο και το ιστορικό, κλωθογυρίζει  τον θάνατο.

Η Οινόη και η Γορτυνία, δίδυμες αδελφές, βρίσκονται μπροστά σε μία πρόκληση. Να θυμηθεί ξανά η άρρωστη Οινόη ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της, το οποίο φαίνεται να έχει διαγραφεί από τη μνήμη της.

Καθώς λοιπόν οι αδελφές ρίχνονται στη «δουλειά», μαθαίνουμε την ιστορία των Μορτάληδων και των Δέθ, των προγόνων τους.

Το γενεαλογικό αυτό δέντρο όμως, εκτός από τις συμπτώσεις και συγκυρίες που φιλοξενεί στις ρίζες του, κρύβει μυστικά και ψέματα. Κι είναι τέτοια η δυσωδία των μυστικών αυτών που, καθώς γίνονται γνωστά στην Οινόη, φανερώνεται το μεγαλείο των λάθος επιλογών και των ανθρώπινων παθών.

Δυστυχώς όμως, ουδείς εξαιρετέος της πλάνης στη ζωή αυτή. Κι έτσι, αποκαλύπτεται το ψεύτικο σκηνικό στο οποίο παιζόταν η παράσταση όχι μόνο της Οινόης, αλλά κυρίως της Γορτυνίας.

Παραμονή του έτους 1995, οι δύο αδελφές, ανάμεσα σε πλάκες του Gardel, αρώματα του παρελθόντος, έναν όρκο και τίλιο συνοδευόμενο από χάπια, οσμίζονται τον θάνατο όπως τα σκυλιά την καταιγίδα.

Όταν πια η καταιγίδα αυτή ξεσπά, κανένας δε μένει στεγνός.

Τα σύννεφα ανοίγουν και πέφτει αίμα, εμετός μιας πλανημένης ζωής και χνώτο ενός παραπόνου.

Τι είναι αυτό που ενώνει δύο δίδυμα κορμιά; Είναι πράγματι και οι ψυχές τους ενωμένες ή μήπως συχνά η μία «τρώει« την άλλη;

Αβάσταχτες αλήθειες και ερωτήματα ξετυλίγονται από τη Γορτυνία Μορτάλη μέσα σε ένα δέμα επιστολών που παραλήπτη έχουν τους ανυποψίαστους: τον ψυχίατρό της αλλά και εμάς, τους αναγνώστες.-




Ο Μάκης Συνοδινός γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά "Επίκαιρα", "Νέα Εστία", "Τραμ" (Α' και Β' διαδρομές), "Παραλλάξ", "Βαπόρι" (San Francisco USA), "Οδός Πανός", "Ωλήν", "Ελλέβορος".
Το 1980 κυκλοφόρησε το πρώτο μυθιστόρημα με τίτλο "Τέσσερα δείπνα στον καθρέπτη" από τις εκδ. Εξάντας και το 2000 το δεύτερο με τίτλο "Η περιττή του Θεού" από τις εκδόσεις Πατάκη. Η "Σκοτεινή saga" είναι το τρίτο του μυθιστόρημα.

Ακολούθησε τη Βάσω: 
Facebook: @Βάσω Κωνσταντινίδου
Instagram: @b_konstantinidou

Ακολούθησε το blog μας:
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηθεοδοσίου: «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής.» .

 «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής. Κι εγώ θα πω ότι δεν είναι λογικό το 70% να δηλώνει τόσο μικρά εισοδήματα. Αλλά μια οριζόντια πολιτική πάντα είναι άδικη. Από αυτούς πρέπει να κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα» τόνισε ο κ.Χατζηθεοδοσίου Σχολιάζοντας την απάντηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν μπορεί να παίρνει ο εργοδότης λιγότερα χρήματα από τον εργαζόμενο», απάντησε πως «οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όλες αυτές οι επιχειρήσεις όπου ουσιαστικά εργοδότης και εργαζόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ουσιαστικά είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχει εργαζόμενο η επιχείρηση. Το πρώτο επιχείρημα που ακούγεται δεν υπάρχει. Αυτός ο “επιχειρηματίας”, του εαυτού του εργαζόμενος και εργοδότης, είναι πρόσωπα που ταυτίζονται. Είναι πιθανό να έχει εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Γιατί φαίνεται περίεργο; Μετά την περίοδο των μνημονίων, της πανδημίας, της ενεργειακής κρίσης, έχουμε τέτοια φαινόμενα, ιδιαίτερα στην περιφέρεια». «Τι κερδίζει βασικά η κυβέρνηση με αυτό το ν...

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράφει η Ελεονώρα Κοτρώζου Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη, Είχα μέσα μου μια λίμνη από ελπίδες, ελπίδες πως υπάρχεις. Δυστυχώς αυτή η λίμνη στέρεψε· και όσο σου γράφω αυτό εδώ το τελευταίο γράμμα, εξατμίζεται και η τελευταία της σταγόνα. Η πίστη σε σένα κουράστηκε να μάχεται και πλέον αποσύρεται. Κλείνοντας μια ακόμη δεκαετία, πάει πια να αναπαυθεί. Ετούτο εδώ λοιπόν το αποχαιρετιστήριο γράμμα, σου το στέλνω για να σου πω πόσο με έχει κουράσει, απογοητεύσει και πληγώσει, να πιστεύω σε κάτι μαγικό ως και την τελευταία στιγμή. Μέχρι να καταλάβω πως εκείνος που έβαζε το δώρο μου κάτω  από το δέντρο κάθε φορά που ξημέρωναν Χριστούγεννα δεν ήσουν εσύ, αλλά ο μπαμπάς μου, έκανα οτιδήποτε περνούσε από το χέρι μου για να σε δω. Έμενα άγρυπνη μέχρι αργά και κρυφοκοιτούσα από τη μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου μου. Περίμενα· περίμενα πολύ. Ώσπου τα ανυπόμονα παιδικά μου μάτια έκλειναν από την κούραση· και φυσικά λίγες ώρες αργότερα, ξυπνούσα στεναχωρημένη που για ακόμη μια χρονιά δεν σε συν...

Το θέατρο στη νύχτα

Γράφει η Χριστίνα Μαλιαρίτη Τα πράγματα ήταν έτσι από πάντα, όσα έβλεπα πιο πολύ με άγγιζαν παρά με κοίταζαν. Στην πόλη ήταν νύχτα, πάντα μου έλεγε η μάνα μου να μην τριγυρίζω νύχτα αλλά και τι κατάλαβα μέχρι τώρα που τριγύριζα με το φως; Ο κόσμος μου έδειχνε το σκληρό του πρόσωπο, αυτό που προσφέρει η ξεκούραση της νύχτας, αυτή η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά που γεννιέται στους ανθρώπους με τον ύπνο. Αυτές είναι που γεννούν στους ανθρώπους -μαζί με άλλα- την υπεροψία που κι αυτή με την σειρά της γεννά την κακία. Γεννιέται, λοιπόν, κι αυτή με τον ύπνο, άλλος ένας κρίκος αυτής της τόσο τρομακτικής αλυσίδας. Ο ύπνος ξεκουράζει κι είσαι έπειτα έτοιμος και πανέτοιμος να πατήσεις, να σπρώξεις, ν' αποστρέψεις, να πληγώσεις. Όσα πρέπει να κάνεις δηλαδή για να μην σε καταπιούν. Την νύχτα όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι ήταν καλύτεροι την νύχτα, ήταν γλυκείς και μαλακοί, δύο πράγματα που βρίσκεις μονάχα σε κουρασμένα μάτια. Περπάταγα στην νυχτερινή Αθήνα, ένα θέατρο σχόλ...