Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για τους ανθρώπους που πονάνε

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης


Γράφω για τους ανθρώπους που πονάνε.
Γράφω για τους ανθρώπους που λένε: «Άντε να φύγει και αυτό το καλοκαίρι, δεν μπορώ άλλο».
Γράφω για τους ανθρώπους που κάθε μέρα ελπίζουν να συμβεί κάτι στη ζωή τους που θα τους δώσει χαρά.
Γράφω για τους ανθρώπους που δεν ξέρουν πώς θα πληρώσουν το ενοίκιο τον άλλο μήνα.
Γράφω για τους ανθρώπους που η κοινωνία τούς είπε τι θα φοράνε, τι σώμα θα έχουν, πώς θα μιλάνε, με ποιους θα βγαίνουν και που θα συχνάζουν, αλλά εκείνοι έκαναν αυτό που ήθελαν.
Γράφω για τους ανθρώπους που σιχάθηκαν τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια των πολιτικών.
Γράφω για τους ανθρώπους που παραιτήθηκαν από τη δουλειά τους, γιατί το αφεντικό δεν έμαθε μάλλον στο σχολείο τη λέξη "ανθρωπιά".
Γράφω για τους ανθρώπους που βαρέθηκαν να απορρίπτονται από δουλειές επειδή δεν έχουν την κατάλληλη προϋπηρεσία.
Γράφω για τους ανθρώπους που φέτος το καλοκαίρι ήθελαν διακαώς να πάνε διακοπές αλλά έμειναν στην πόλη τους δουλεύοντας με ένα ρεπό την εβδομάδα.
Γράφω για τους ανθρώπους που έχουν να δώσουν πολλή αγάπη σε κάποιον, αλλά αυτός ο κάποιος ακόμα δεν εμφανίστηκε.
Γράφω για τους ανθρώπους που πονάνε και κατάλαβαν γιατί θα συνεχίσω ακόμα να γράφω.

Ακολούθησε τον Γιώργο:
Facebook: @Georgios Papadakis 
Instagram: @georgios__papadakis 

 Ακολούθησε το blog μας:
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi
Ετικέτες

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηθεοδοσίου: «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής.» .

 «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής. Κι εγώ θα πω ότι δεν είναι λογικό το 70% να δηλώνει τόσο μικρά εισοδήματα. Αλλά μια οριζόντια πολιτική πάντα είναι άδικη. Από αυτούς πρέπει να κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα» τόνισε ο κ.Χατζηθεοδοσίου Σχολιάζοντας την απάντηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν μπορεί να παίρνει ο εργοδότης λιγότερα χρήματα από τον εργαζόμενο», απάντησε πως «οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όλες αυτές οι επιχειρήσεις όπου ουσιαστικά εργοδότης και εργαζόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ουσιαστικά είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχει εργαζόμενο η επιχείρηση. Το πρώτο επιχείρημα που ακούγεται δεν υπάρχει. Αυτός ο “επιχειρηματίας”, του εαυτού του εργαζόμενος και εργοδότης, είναι πρόσωπα που ταυτίζονται. Είναι πιθανό να έχει εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Γιατί φαίνεται περίεργο; Μετά την περίοδο των μνημονίων, της πανδημίας, της ενεργειακής κρίσης, έχουμε τέτοια φαινόμενα, ιδιαίτερα στην περιφέρεια». «Τι κερδίζει βασικά η κυβέρνηση με αυτό το ν...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράφει η Ελεονώρα Κοτρώζου Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη, Είχα μέσα μου μια λίμνη από ελπίδες, ελπίδες πως υπάρχεις. Δυστυχώς αυτή η λίμνη στέρεψε· και όσο σου γράφω αυτό εδώ το τελευταίο γράμμα, εξατμίζεται και η τελευταία της σταγόνα. Η πίστη σε σένα κουράστηκε να μάχεται και πλέον αποσύρεται. Κλείνοντας μια ακόμη δεκαετία, πάει πια να αναπαυθεί. Ετούτο εδώ λοιπόν το αποχαιρετιστήριο γράμμα, σου το στέλνω για να σου πω πόσο με έχει κουράσει, απογοητεύσει και πληγώσει, να πιστεύω σε κάτι μαγικό ως και την τελευταία στιγμή. Μέχρι να καταλάβω πως εκείνος που έβαζε το δώρο μου κάτω  από το δέντρο κάθε φορά που ξημέρωναν Χριστούγεννα δεν ήσουν εσύ, αλλά ο μπαμπάς μου, έκανα οτιδήποτε περνούσε από το χέρι μου για να σε δω. Έμενα άγρυπνη μέχρι αργά και κρυφοκοιτούσα από τη μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου μου. Περίμενα· περίμενα πολύ. Ώσπου τα ανυπόμονα παιδικά μου μάτια έκλειναν από την κούραση· και φυσικά λίγες ώρες αργότερα, ξυπνούσα στεναχωρημένη που για ακόμη μια χρονιά δεν σε συν...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Το θέατρο στη νύχτα

Γράφει η Χριστίνα Μαλιαρίτη Τα πράγματα ήταν έτσι από πάντα, όσα έβλεπα πιο πολύ με άγγιζαν παρά με κοίταζαν. Στην πόλη ήταν νύχτα, πάντα μου έλεγε η μάνα μου να μην τριγυρίζω νύχτα αλλά και τι κατάλαβα μέχρι τώρα που τριγύριζα με το φως; Ο κόσμος μου έδειχνε το σκληρό του πρόσωπο, αυτό που προσφέρει η ξεκούραση της νύχτας, αυτή η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά που γεννιέται στους ανθρώπους με τον ύπνο. Αυτές είναι που γεννούν στους ανθρώπους -μαζί με άλλα- την υπεροψία που κι αυτή με την σειρά της γεννά την κακία. Γεννιέται, λοιπόν, κι αυτή με τον ύπνο, άλλος ένας κρίκος αυτής της τόσο τρομακτικής αλυσίδας. Ο ύπνος ξεκουράζει κι είσαι έπειτα έτοιμος και πανέτοιμος να πατήσεις, να σπρώξεις, ν' αποστρέψεις, να πληγώσεις. Όσα πρέπει να κάνεις δηλαδή για να μην σε καταπιούν. Την νύχτα όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι ήταν καλύτεροι την νύχτα, ήταν γλυκείς και μαλακοί, δύο πράγματα που βρίσκεις μονάχα σε κουρασμένα μάτια. Περπάταγα στην νυχτερινή Αθήνα, ένα θέατρο σχόλ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα