Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το σύστημα δεν ενοχλείται επειδή λες ότι είσαι εναντίον του

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης

Στην Ελλάδα φαίνεται πως έχουμε κοντή μνήμη. Είναι γεγονός. Πιστέψαμε σε έναν τυπάκο που έταζε λαγούς με πετραχήλια και αφού κατέστρεψε την χώρα με τις πολιτικές του πήγαμε σε έναν άλλο τυπάκο που επίσης έταζε και συνεχίζει να τάζει λαγούς με πετραχήλια και ανάπτυξη. Ο ελληνικός λαός πίστεψε ξανά σε ένα κόμμα που έχει ψηφίσει μέτρα λιτότητας και που μέλη του κόμματος είναι γνωστό ότι έχουν ακροδεξιές πεποιθήσεις, αλλά κατά τα άλλα ο αρχηγός του βγαίνει στα κανάλια και καταγγέλει τη Χρυσή Αυγή και την Ελληνική Λύση.  Παρ' όλα αυτά ο λαός δεν είναι ηλίθιος. Άκουγα από πολύ κόσμο να βρίζει, να καταγγέλει όσους έπεσαν πάλι στην παγίδα να πιστέψουν ότι ένας «μεσσίας» θα μας σώσει από το βούρκο που βρισκόμαστε, χωρίς ωστόσο αυτό να έχει κανένα αντίκτυπο στην εκλογή του. Την ώρα που θα έπρεπε να δούμε πώς θα πείσουμε τους συμπολίτες μας ότι αυτός ο τυπάκος όχι μόνο λύση δεν θα προσφέρει στην χώρα, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει το έργο των προηγούμενων, καθόμασταν να δούμε τι άλλα θα προσάψουμε σε έναν ελληνικό λαό θυμωμένο και αγανακτισμένο με έναν πολιτικό που αυτοαποκαλούνταν αριστερός. Μπορούν να γίνουν άπειρες πολιτικές αναλύσεις, να γραφτούν άπειρα άρθρα για το πόσο κακός είναι ο ένας και το πόσο κακός είναι ο άλλος, το αποτέλεσμα όμως θα παραμένει το ίδιο όσο συνεχίζει ο λαός να περιμένει «μεσσίες». Τώρα έχουμε και τη «σοβαρή Χρυσή Αυγή» στο προσκήνιο, το όνειρο του Μπάμπη Παπαδημητρίου έγινε πραγματικότητα, ο τύπος που πουλούσε τις επιστολές του Ιησού μπήκε και στην Ευρωβουλή και στο ελληνικό κοινοβούλιο. Αυτό ας πούμε δεν θα έπρεπε να μας προβληματίζει; Αυτή τη στιγμή  χιλιάδες συμπολίτες μας αδυνατούν να νοικιάσουν σπίτι λόγω των ποσών που ζητάνε οι ιδιοκτήτες και ο πρωθυπουργός της χώρας μας δεν κάνει τίποτα απολύτως για να περιορίσει την πλατφόρμα που ευθύνεται για αυτό. Αυτό δεν θα έπρεπε να μας προβληματίζει; Η καταστροφή της φύσης για να χτιστούν μεζονέτες δεν θα έπρεπε να μας προβληματίζει; Τα Μ.Μ.Ε. μας προβάλλουν έναν κουλ και άνετο πρωθυπουργό που βλέπει Netflix στο κινητό του και που κάνει αγκαλίτσες με γάτες τη στιγμή που διαδραματίζονται γεγονότα μείζονος σημασίας για το μέλλον μας. Τέλος θα ήθελα να πω ότι εγώ δεν ανήκω σε κάποιο κόμμα ή οργάνωση, είμαι όμως ένας νέος που προβληματίζεται και ανησυχεί για έναν λαό που αξίζει περισσότερα. Εμείς είμαστε αυτοί που θα φέρουμε την αλλαγή που μας αξίζει.




Ακολούθησε τον Γιώργο:
Facebook: @Georgios Papadakis 
Instagram: @georgios__papadakis 

Ακολούθησε το blog μας:
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηθεοδοσίου: «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής.» .

 «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής. Κι εγώ θα πω ότι δεν είναι λογικό το 70% να δηλώνει τόσο μικρά εισοδήματα. Αλλά μια οριζόντια πολιτική πάντα είναι άδικη. Από αυτούς πρέπει να κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα» τόνισε ο κ.Χατζηθεοδοσίου Σχολιάζοντας την απάντηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν μπορεί να παίρνει ο εργοδότης λιγότερα χρήματα από τον εργαζόμενο», απάντησε πως «οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όλες αυτές οι επιχειρήσεις όπου ουσιαστικά εργοδότης και εργαζόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ουσιαστικά είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχει εργαζόμενο η επιχείρηση. Το πρώτο επιχείρημα που ακούγεται δεν υπάρχει. Αυτός ο “επιχειρηματίας”, του εαυτού του εργαζόμενος και εργοδότης, είναι πρόσωπα που ταυτίζονται. Είναι πιθανό να έχει εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Γιατί φαίνεται περίεργο; Μετά την περίοδο των μνημονίων, της πανδημίας, της ενεργειακής κρίσης, έχουμε τέτοια φαινόμενα, ιδιαίτερα στην περιφέρεια». «Τι κερδίζει βασικά η κυβέρνηση με αυτό το ν...

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράφει η Ελεονώρα Κοτρώζου Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη, Είχα μέσα μου μια λίμνη από ελπίδες, ελπίδες πως υπάρχεις. Δυστυχώς αυτή η λίμνη στέρεψε· και όσο σου γράφω αυτό εδώ το τελευταίο γράμμα, εξατμίζεται και η τελευταία της σταγόνα. Η πίστη σε σένα κουράστηκε να μάχεται και πλέον αποσύρεται. Κλείνοντας μια ακόμη δεκαετία, πάει πια να αναπαυθεί. Ετούτο εδώ λοιπόν το αποχαιρετιστήριο γράμμα, σου το στέλνω για να σου πω πόσο με έχει κουράσει, απογοητεύσει και πληγώσει, να πιστεύω σε κάτι μαγικό ως και την τελευταία στιγμή. Μέχρι να καταλάβω πως εκείνος που έβαζε το δώρο μου κάτω  από το δέντρο κάθε φορά που ξημέρωναν Χριστούγεννα δεν ήσουν εσύ, αλλά ο μπαμπάς μου, έκανα οτιδήποτε περνούσε από το χέρι μου για να σε δω. Έμενα άγρυπνη μέχρι αργά και κρυφοκοιτούσα από τη μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου μου. Περίμενα· περίμενα πολύ. Ώσπου τα ανυπόμονα παιδικά μου μάτια έκλειναν από την κούραση· και φυσικά λίγες ώρες αργότερα, ξυπνούσα στεναχωρημένη που για ακόμη μια χρονιά δεν σε συν...

Το θέατρο στη νύχτα

Γράφει η Χριστίνα Μαλιαρίτη Τα πράγματα ήταν έτσι από πάντα, όσα έβλεπα πιο πολύ με άγγιζαν παρά με κοίταζαν. Στην πόλη ήταν νύχτα, πάντα μου έλεγε η μάνα μου να μην τριγυρίζω νύχτα αλλά και τι κατάλαβα μέχρι τώρα που τριγύριζα με το φως; Ο κόσμος μου έδειχνε το σκληρό του πρόσωπο, αυτό που προσφέρει η ξεκούραση της νύχτας, αυτή η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά που γεννιέται στους ανθρώπους με τον ύπνο. Αυτές είναι που γεννούν στους ανθρώπους -μαζί με άλλα- την υπεροψία που κι αυτή με την σειρά της γεννά την κακία. Γεννιέται, λοιπόν, κι αυτή με τον ύπνο, άλλος ένας κρίκος αυτής της τόσο τρομακτικής αλυσίδας. Ο ύπνος ξεκουράζει κι είσαι έπειτα έτοιμος και πανέτοιμος να πατήσεις, να σπρώξεις, ν' αποστρέψεις, να πληγώσεις. Όσα πρέπει να κάνεις δηλαδή για να μην σε καταπιούν. Την νύχτα όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι ήταν καλύτεροι την νύχτα, ήταν γλυκείς και μαλακοί, δύο πράγματα που βρίσκεις μονάχα σε κουρασμένα μάτια. Περπάταγα στην νυχτερινή Αθήνα, ένα θέατρο σχόλ...