Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Όλα για καλό» Γιάννης Μακριδάκης


Βιβλιοπρόταση από τη Βάσω Κωνσταντινίδου

Πόσο βαραίνει στον άνθρωπο επάνω το χρήμα; O πόλεμος στο όνομά του τον ωθεί στα αδιάβαστα πέλαγα ψάχνοντας- πολλές φορές μάταια- να σωθεί.
Κρεμιέται πάνω στο κορμί και ση Μοίρα του και τον τραβά στον πάτο.

Στον πάτο αυτής της θάλασσας και στον αφρό της, σώματα πολλά και αβοήθητα κυκλοφορούν τη δύνη του πολέμου. Την ασήκωτη.

Έτσι ήταν και το θέαμα που αντίκρισαν τη νύχτα εκείνη ο Δημοσθένης και η Κατρίν: ασήκωτο.

Με τον ιδιαίτερο αυτό μηχανισμό του νησιού να είναι επί ποδός,
πρόσφυγες, άνθρωποι σε ανάγκη και κίνδυνο, βρίσκουν καταφύγιο στους ντόπιους:
έναν καπετάνιο παλιό, μια μαμή που ξέρει τις ιστορίες του κόσμου όλου και άλλους, πολλούς.

Μονάχα εκείνον δε θα γνώριζαν ποτέ. Τον Μιχάλη. Αυτόν που τον «στράβωσε» η ίδια του η μοίρα. Αυτόν που οι δαίμονές του πήραν σάρκα και οστά και δεν τον άφησαν σε χλωρό κλαρί, όση συγχώρηση κι αν ζήτησε.

Απ'το σπιτάλι που στέγασε κάποτε ανθρώπους λεπρούς ξεκινά και ολοκληρώνεται η πιο περίεργη και ανήκουστη για τους λιγοστούς κατοίκους τούτου του νησιού, ιστορία.

Σημάδια του σώματος, σημάδια της ψυχής που γίνονται τιμωροί. δεν χάθηκαν ποτέ. Στέκονταν στους γρεμούς και στις ακτές και παραμόνευαν.

Μένει μονάχα να απαντηθεί το μεγάλο ερώτημα αυτού του βιβλίου: αν πράγματι, όλα γίνονται για καλό.-


       Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»

Ο Γιάννης Μακριδάκης γεννήθηκε το 1971 στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Από το 1997, που ίδρυσε το  Κέντρο Χιακών Μελετών με σκοπό την έρευνα, αρχειοθέτηση, μελέτη και διάδοση τεκμηρίων της Χίου, οργανώνει τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα του Κέντρου, επιμελείται τις εκδόσεις του και διευθύνει το τρημινιαίο περιοδικό ''Πελινναίο''.


Ακολούθησε τη Βάσω:
Facebook: @Βάσω Κωνσταντινίδου
Instagram: @b_konstantinidou

Ακολούθησε το blog μας: 
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηθεοδοσίου: «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής.» .

 «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής. Κι εγώ θα πω ότι δεν είναι λογικό το 70% να δηλώνει τόσο μικρά εισοδήματα. Αλλά μια οριζόντια πολιτική πάντα είναι άδικη. Από αυτούς πρέπει να κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα» τόνισε ο κ.Χατζηθεοδοσίου Σχολιάζοντας την απάντηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν μπορεί να παίρνει ο εργοδότης λιγότερα χρήματα από τον εργαζόμενο», απάντησε πως «οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όλες αυτές οι επιχειρήσεις όπου ουσιαστικά εργοδότης και εργαζόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ουσιαστικά είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχει εργαζόμενο η επιχείρηση. Το πρώτο επιχείρημα που ακούγεται δεν υπάρχει. Αυτός ο “επιχειρηματίας”, του εαυτού του εργαζόμενος και εργοδότης, είναι πρόσωπα που ταυτίζονται. Είναι πιθανό να έχει εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Γιατί φαίνεται περίεργο; Μετά την περίοδο των μνημονίων, της πανδημίας, της ενεργειακής κρίσης, έχουμε τέτοια φαινόμενα, ιδιαίτερα στην περιφέρεια». «Τι κερδίζει βασικά η κυβέρνηση με αυτό το ν...

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράφει η Ελεονώρα Κοτρώζου Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη, Είχα μέσα μου μια λίμνη από ελπίδες, ελπίδες πως υπάρχεις. Δυστυχώς αυτή η λίμνη στέρεψε· και όσο σου γράφω αυτό εδώ το τελευταίο γράμμα, εξατμίζεται και η τελευταία της σταγόνα. Η πίστη σε σένα κουράστηκε να μάχεται και πλέον αποσύρεται. Κλείνοντας μια ακόμη δεκαετία, πάει πια να αναπαυθεί. Ετούτο εδώ λοιπόν το αποχαιρετιστήριο γράμμα, σου το στέλνω για να σου πω πόσο με έχει κουράσει, απογοητεύσει και πληγώσει, να πιστεύω σε κάτι μαγικό ως και την τελευταία στιγμή. Μέχρι να καταλάβω πως εκείνος που έβαζε το δώρο μου κάτω  από το δέντρο κάθε φορά που ξημέρωναν Χριστούγεννα δεν ήσουν εσύ, αλλά ο μπαμπάς μου, έκανα οτιδήποτε περνούσε από το χέρι μου για να σε δω. Έμενα άγρυπνη μέχρι αργά και κρυφοκοιτούσα από τη μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου μου. Περίμενα· περίμενα πολύ. Ώσπου τα ανυπόμονα παιδικά μου μάτια έκλειναν από την κούραση· και φυσικά λίγες ώρες αργότερα, ξυπνούσα στεναχωρημένη που για ακόμη μια χρονιά δεν σε συν...

Το θέατρο στη νύχτα

Γράφει η Χριστίνα Μαλιαρίτη Τα πράγματα ήταν έτσι από πάντα, όσα έβλεπα πιο πολύ με άγγιζαν παρά με κοίταζαν. Στην πόλη ήταν νύχτα, πάντα μου έλεγε η μάνα μου να μην τριγυρίζω νύχτα αλλά και τι κατάλαβα μέχρι τώρα που τριγύριζα με το φως; Ο κόσμος μου έδειχνε το σκληρό του πρόσωπο, αυτό που προσφέρει η ξεκούραση της νύχτας, αυτή η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά που γεννιέται στους ανθρώπους με τον ύπνο. Αυτές είναι που γεννούν στους ανθρώπους -μαζί με άλλα- την υπεροψία που κι αυτή με την σειρά της γεννά την κακία. Γεννιέται, λοιπόν, κι αυτή με τον ύπνο, άλλος ένας κρίκος αυτής της τόσο τρομακτικής αλυσίδας. Ο ύπνος ξεκουράζει κι είσαι έπειτα έτοιμος και πανέτοιμος να πατήσεις, να σπρώξεις, ν' αποστρέψεις, να πληγώσεις. Όσα πρέπει να κάνεις δηλαδή για να μην σε καταπιούν. Την νύχτα όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι ήταν καλύτεροι την νύχτα, ήταν γλυκείς και μαλακοί, δύο πράγματα που βρίσκεις μονάχα σε κουρασμένα μάτια. Περπάταγα στην νυχτερινή Αθήνα, ένα θέατρο σχόλ...