Γράφει η Σίσσυ Λάλλου
Αν ανοίξεις την αρχική σου σελίδα στο Facebook στις 8 Μαρτίου θα παρατηρήσεις ότι υπάρχουν χιλιάδες αφιερώσεις στις γυναίκες. Ιδίως θα δεις ότι οι συγκεκριμένες αφιερώσεις ποικίλουν ως προς τη θεματολογία και συνήθως καταλήγουν να έχουν ένα άκρως συναισθηματικό και απογοητευτικό περιεχόμενο το οποίο ξεφεύγει τελείως από τον πραγματικό λόγο ύπαρξης της συγκεκριμένης ημέρας. Στον Ελληνικό χώρο ιδίως η 8η Μαρτίου έχει χάσει τον πολιτικό της χαρακτήρα αποκτώντας μια καπιταλιστική χροιά η οποία είμαι σίγουρη ότι δεν υπήρχε εξ' αρχής.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και να δούμε τελικά ποια είναι η πραγματική ύπαρξη της συγκεκριμένης ημέρας. Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας καθιερώθηκε το 1997 από τον ΟΗΕ ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες να γιορτάσουν τα δικαιώματα των γυναικών. Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε ως ημέρα γυναίκας για να τιμήσουμε τον αγώνα που κάνανε οι εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας, οι οποίες διαδήλωναν για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Αυτή η κίνηση αποτέλεσε την αρχή για την διεκδίκηση δικαιωμάτων από τις γυναίκες όσον αφορά τη θέση τους στην κοινωνία. Έκτοτε, οι γυναίκες από διάφορα κράτη άρχισαν να απαιτούν δικαίωμα ψήφου και οι γυναίκες που απέκτησαν το δικαίωμα ψήφου ήταν στη Νέα Ζηλανδία το 1888.
Στην Ελλάδα τα πράγματα ήταν λίγο πιο δύσκολα καθώς οι γυναίκες χρειάστηκε να κάνουν πολλούς αγώνες προκειμένου να αποκτήσουν μια αξιοπρεπή θέση στην κοινωνία. Αρχικά το 1930 δίνεται στις ελληνίδες το δικαίωμα του εκλέγειν, αλλά και πάλι δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά είχαν όσες είχαν κλείσει τα 30 και ήταν τουλάχιστον απόφοιτοι Δημοτικού. Λίγο αργότερα η πρώτη ελληνίδα βουλευτής ακούει στο όνομα Ελένη Σκούρα, η οποία εκλέγεται το 1953 στη Θεσσαλονίκη έπειτα από επαναληπτικές εκλογές. Ενώ το 1960 ξεκινάει το δεύτερο φεμινιστικό κίνημα και μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις είναι «το χάπι της επόμενης ημέρας» το οποίο πλέον δίνει στις γυναίκες τη δυνατότητα να ελέγχουν τις γέννες και να διεκδικούν περισσότερα δικαιώματα στην εκπαίδευση και το εργασιακό περιβάλλον. Φυσικά δεν γίνεται να παραλείψω μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Φεμινιστικού Κινήματος, την Καλλιρόη Παρέν η οποία ήταν εκδότρια του περιοδικού «Εφημερίς Κυριών».
Εν έτη 2019 βλέπουμε ότι η 8η Μαρτίου χάνει χρόνο με τον χρόνο τον πραγματικό της χαρακτήρα σε μια εποχή που το γυναικείο φύλο συνεχίζει να δέχεται πολύπλευρες επιθέσεις. Κυρίως νυχτερινά μαγαζιά εκμεταλλεύονται το εμπορικό κομμάτι της ημέρας με οργάνωση event τύπου «ladies night» δίνοντας τόπο σε καταπιεσμένες συζύγους να γιορτάσουν για ένα βράδυ και την επόμενη ημέρα να πέσουν πάλι θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Αυτή η ημέρα πρέπει να δίνει στις γυναίκες την ευκαιρία να ενημερωθούν για τη θέση τους και των παιδιών τους στην κοινωνία. Η κατάκτηση της γυναικείας εκπαίδευσης ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εγχειρήματα στο δυτικό κόσμο και ένας αγώνας που δίνεται ακόμα σήμερα στις χώρες της Ανατολής. Στους εργασιακούς χώρους ο ανταγωνισμός έχει χτυπήσει στο κόκκινο και κυρίως εκδηλώνονται υποτιμητικές συμπεριφορές μέχρι και σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Η 8η Μαρτίου πρέπει να είναι σε όλες τις πόλεις του κόσμου κυρίως μια μέρα ενημέρωσης. Οι γυναίκες είναι πολίτες του κόσμου και πρέπει να αντιμετωπίζονται ισάξια στο οικογενειακό, εκπαιδευτικό, εργασιακό περιβάλλον αφήνοντας πίσω μας τις στερεοτυπικές αντιλήψεις μιας πατριαρχικής κοινωνίας η οποία επιφέρει στασιμότητα και όχι εξέλιξη.
Ακολούθησε τη Σίσσυ:
Facebook: @Sissi Lallou
Instagram: @sissilallou
Ακολούθησε το blog μας:
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και να δούμε τελικά ποια είναι η πραγματική ύπαρξη της συγκεκριμένης ημέρας. Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας καθιερώθηκε το 1997 από τον ΟΗΕ ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες να γιορτάσουν τα δικαιώματα των γυναικών. Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε ως ημέρα γυναίκας για να τιμήσουμε τον αγώνα που κάνανε οι εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας, οι οποίες διαδήλωναν για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Αυτή η κίνηση αποτέλεσε την αρχή για την διεκδίκηση δικαιωμάτων από τις γυναίκες όσον αφορά τη θέση τους στην κοινωνία. Έκτοτε, οι γυναίκες από διάφορα κράτη άρχισαν να απαιτούν δικαίωμα ψήφου και οι γυναίκες που απέκτησαν το δικαίωμα ψήφου ήταν στη Νέα Ζηλανδία το 1888.
Στην Ελλάδα τα πράγματα ήταν λίγο πιο δύσκολα καθώς οι γυναίκες χρειάστηκε να κάνουν πολλούς αγώνες προκειμένου να αποκτήσουν μια αξιοπρεπή θέση στην κοινωνία. Αρχικά το 1930 δίνεται στις ελληνίδες το δικαίωμα του εκλέγειν, αλλά και πάλι δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά είχαν όσες είχαν κλείσει τα 30 και ήταν τουλάχιστον απόφοιτοι Δημοτικού. Λίγο αργότερα η πρώτη ελληνίδα βουλευτής ακούει στο όνομα Ελένη Σκούρα, η οποία εκλέγεται το 1953 στη Θεσσαλονίκη έπειτα από επαναληπτικές εκλογές. Ενώ το 1960 ξεκινάει το δεύτερο φεμινιστικό κίνημα και μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις είναι «το χάπι της επόμενης ημέρας» το οποίο πλέον δίνει στις γυναίκες τη δυνατότητα να ελέγχουν τις γέννες και να διεκδικούν περισσότερα δικαιώματα στην εκπαίδευση και το εργασιακό περιβάλλον. Φυσικά δεν γίνεται να παραλείψω μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Φεμινιστικού Κινήματος, την Καλλιρόη Παρέν η οποία ήταν εκδότρια του περιοδικού «Εφημερίς Κυριών».
Εν έτη 2019 βλέπουμε ότι η 8η Μαρτίου χάνει χρόνο με τον χρόνο τον πραγματικό της χαρακτήρα σε μια εποχή που το γυναικείο φύλο συνεχίζει να δέχεται πολύπλευρες επιθέσεις. Κυρίως νυχτερινά μαγαζιά εκμεταλλεύονται το εμπορικό κομμάτι της ημέρας με οργάνωση event τύπου «ladies night» δίνοντας τόπο σε καταπιεσμένες συζύγους να γιορτάσουν για ένα βράδυ και την επόμενη ημέρα να πέσουν πάλι θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Αυτή η ημέρα πρέπει να δίνει στις γυναίκες την ευκαιρία να ενημερωθούν για τη θέση τους και των παιδιών τους στην κοινωνία. Η κατάκτηση της γυναικείας εκπαίδευσης ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εγχειρήματα στο δυτικό κόσμο και ένας αγώνας που δίνεται ακόμα σήμερα στις χώρες της Ανατολής. Στους εργασιακούς χώρους ο ανταγωνισμός έχει χτυπήσει στο κόκκινο και κυρίως εκδηλώνονται υποτιμητικές συμπεριφορές μέχρι και σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Η 8η Μαρτίου πρέπει να είναι σε όλες τις πόλεις του κόσμου κυρίως μια μέρα ενημέρωσης. Οι γυναίκες είναι πολίτες του κόσμου και πρέπει να αντιμετωπίζονται ισάξια στο οικογενειακό, εκπαιδευτικό, εργασιακό περιβάλλον αφήνοντας πίσω μας τις στερεοτυπικές αντιλήψεις μιας πατριαρχικής κοινωνίας η οποία επιφέρει στασιμότητα και όχι εξέλιξη.
Ακολούθησε τη Σίσσυ:
Facebook: @Sissi Lallou
Instagram: @sissilallou
Ακολούθησε το blog μας:
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου