Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο καφέ της χαμένης νιότης, Πατρίκ Μοδιανό (Εκδ. Πόλις)



Βιβλιοπρόταση από τη Βάσω Κωνσταντινίδου


Πώς πέφτει το χιόνι από τα παράθυρα; Και οι νιφάδες του, επηρεάζουν έστω και ελάχιστα την πορεία των ανθρώπων και των κόσμων τους;

Το πέρασμα του ενός από τη ζωή του άλλου, τα βιώματα, οι αναμνήσεις, οι συμβάσεις.

Αυτά είναι ορισμένα από τα στοιχεία που έχουν με περίτεχνο τρόπο τοποθετηθεί στο εσωτερικό ενός καφέ, του Conde.

Το καφέ αυτό, κρύβει στα σπλάχνα του, εκτός από τον ευωδιαστό παρισινό αέρα, ανθρώπους που προβληματίζονται, αναρωτιούνται και περπατούν ψάχνοντας να βρουν την ομορφιά της ζωής.

Κάπου εκεί, στο σημείο που δεν πέφτει το πολύ το φως, κρύβεται και η Λουκί.

Ή έστω, αυτό που η Λουκί συμβολίζει, πάνω στο εξώφυλλο ενός βιβλίου, εντός μιας ουδέτερης ζώνης.-



Ο Πατρίκ Μοντιανό γεννήθηκε το 1945 στο Boulogne-Billancourt, από πατέρα Γάλλο εβραϊκής καταγωγής, από σεφαραδίτικη οικογένεια της Θεσσαλονίκης, και μητέρα Βελγίδα (οι γονείς του γνωρίστηκαν στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου στο κατεχόμενο Παρίσι). Το 1967 γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα, "La place de l' etoile'', και το στέλνει στις εκδόσεις Gallimard, με παρότρυνση του καθηγητή του Ρεϊμόν Κενό, οι οποίες το εκδίδουν την επόμενη χρονιά. Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους συγγραφείς. Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το μεγάλο βραβείο Goncourt το 1976, με το βραβείο του Ιδρύματος Pierre de Monaco το 1984 και με το μεγάλο βραβείο λογοτεχνίας Paul Morand, για το σύνολο του έργου του, το 2000.



Ακολούθησε τη Βάσω: 
Facebook: @ Βάσω Κωνσταντινίδου
Instagram: @b_konstantinidou

Ακολούθησε το blog μας: 
Facebook: @Δημοσιογραφική αναταραχή
Instagram: @dimosiografiki_anataraxi






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηθεοδοσίου: «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής.» .

 «Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καθόλου με το θέμα της φοροδιαφυγής. Κι εγώ θα πω ότι δεν είναι λογικό το 70% να δηλώνει τόσο μικρά εισοδήματα. Αλλά μια οριζόντια πολιτική πάντα είναι άδικη. Από αυτούς πρέπει να κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα» τόνισε ο κ.Χατζηθεοδοσίου Σχολιάζοντας την απάντηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «δεν μπορεί να παίρνει ο εργοδότης λιγότερα χρήματα από τον εργαζόμενο», απάντησε πως «οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όλες αυτές οι επιχειρήσεις όπου ουσιαστικά εργοδότης και εργαζόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ουσιαστικά είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχει εργαζόμενο η επιχείρηση. Το πρώτο επιχείρημα που ακούγεται δεν υπάρχει. Αυτός ο “επιχειρηματίας”, του εαυτού του εργαζόμενος και εργοδότης, είναι πρόσωπα που ταυτίζονται. Είναι πιθανό να έχει εισόδημα κάτω από 11.000 ευρώ. Γιατί φαίνεται περίεργο; Μετά την περίοδο των μνημονίων, της πανδημίας, της ενεργειακής κρίσης, έχουμε τέτοια φαινόμενα, ιδιαίτερα στην περιφέρεια». «Τι κερδίζει βασικά η κυβέρνηση με αυτό το ν...

Ελβίνα Μποτονάκη: «Για μένα το θέατρο είναι ζωή, είναι μαγεία»

Γνωρίστε την Ελβίνα Μποτονάκη, μια γυναίκα που αγωνίζεται, ελπίζει, ονειρεύεται. Ηθοποιός, δασκάλα θεατρικής αγωγής σε παιδιά,σκηνοθέτης και συγγραφέας θεάτρου. Έχει εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη σε παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης,όπως «Τερέζα Ρακέν» του Emil Zola, «Δέρμα στις φλόγες» του Guillem Clua,αλλά και σε άλλες. Έχει πάρει μέρος στη θεατρική παράσταση «Το Μπαμ»του Νικόλα Ανδρουλάκη. Το 2015 αποφασίζει να ιδρύσει τη θεατρική ομάδα Vagabond, να γράψει και να σκηνοθετήσει τη θεατρική παράσταση «Βασιλικώ Καρπώ» και το 2016 να γράψει και να σκηνοθετήσει το νικητήριο θεατρικό έργο σε διαγωνισμό πρωτότυπου θεατρικού έργου «SocialLies2078» στην Αθήνα. Και φυσικά,μας μίλησε για την πρώτη ταινία μικρού μήκους που έγραψε και σκηνοθέτησε τον Αύγουστο του 2016,την «Έρφοι», η οποία προκρίθηκε στο 40ο Διαγωνιστικό Φεστιβάλ ταινιών Δράμας. Συνέντευξη-επιμέλεια: Γιώργος Παπαδάκης Φωτογραφίες: Εύα Κρίκη Μπορείς να σκηνοθετήσεις,μπορείς να γράψεις,μπορείς να παίξεις,μπορείς να διδάξεις.Τ...

«Κρίση πανικού! Το καλύτερο δώρο που έχω λάβει στη ζωή μου!»

Γράφει η Ελβίνα Μποτονάκη, συγγραφέας και σκηνοθέτρια Το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν έρχεσαι αντιμέτωπος πρώτη φορά με μια κρίση πανικού είναι:<< Πεθαίνω, σβήνω, χάνομαι! >>, << Αυτό ήταν, ήρθε το τέλος μου! >>, << Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες! >>. Τελικά όμως κάπως επιβίωσες! Γιατί στην πραγματικότητα η κρίση πανικού δεν ήρθε για να σε σκοτώσει.Τουναντίον. Ήρθε για να σε σώσει!  Υπήρχαν πάντα αυτές οι φορές. Οι φορές που προσωπικά ονόμαζα ''ορισμένες φορές'' ή ''μερικές φορές''. '' Ορισμένες φορές'' λοιπόν, ενώ όλα έδειχναν στη ζωή μου να έχουν πάρει το δρόμο τους και να έχω αυτά που φαινομενικά επιθυμούσα, ξυπνούσα ένα πρωί και χωρίς προφανή λόγο...δεν ήμουν καλά! Δεν είχα όρεξη να βγω. Αργότερα δεν είχα όρεξη να φάω! Έπειτα δεν είχα όρεξη να δουλέψω! Ακατάσχετες, θλιβερές και απογοητευτικές σκέψεις καταλάμβαναν το νου μου, από τις οποίες δεν μπορούσα να βγάλ...